หน้าแรก     แผนผังเว็บไซต์     ติดต่อเรา           

ลงทะเบียน
 
ชื่อผู้ใช้ (ชื่อหรือชื่อบริษัท)
รหัสผ่าน (เลขที่สมาชิกหนังสือ)
  • ลืมรหัสผ่านสมาชิก
  •  
       
    กรอก Email รับข่าวสาร
     
     

    พฤศจิกายน - 2560 
    อา
    พฤ
    29
    30
    31
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
    10
    11
    12
    14
    15
    18
    19
    23
    25
    26
    28
    30
    1
    2
    3
    4
    5
    6
    7
    8
    9
       >> รายการสัมมนาทั้งหมด
       >> สถานที่อบรม-สัมมนาทั้งหมด

    ค่าลดหย่อน
       
    อัตราภาษีเงินได้บุคคลธรรม...
       
    ซื้อกระเช้าปีใหม่
       
    เงินได้ตาม ม.40(2)
       
    กรณีบริษัทรับเงินสนับสนุน...
       
     

    สัมภาษณ์พิเศษท่านจิตรมณี สุวรรณพูล
       
    เบี้ยปรับและเงินเพิ่ม กรณีภาษีเงินได้นิติบุคคล
       
    การเสียภาษีมูลค่าเพิ่มของเงินจองหรือเงินดาวน์
       
     
     
     

    เงินเพิ่มและผลประโยชน์อื่น ถือเป็นเงินได้พึงประเมินหรือไม่
    เงินเพิ่มและผลประโยชน์อื่น ถือเป็นเงินได้พึงประเมินหรือไม่
    กัมปนาท บุญรอด*
                       ตามปกตินั้นบุคคลธรรมดาผู้มีหน้าที่ต้องเสียภาษีเงินได้จะต้องนำเงินได้พึงประเมินที่ได้รับมาแล้ว โดยรับมาในปีภาษีใดก็ให้ถือเป็นเงินได้พึงประเมินของปีภาษีนั้น ซึ่งใช้เกณฑ์เงินสดคำนวณเงินได้ยื่นรายการภาษี[1] เว้นแต่จะมีกฎหมายกำหนดไว้เป็นอย่างอื่นโดยเฉพาะ โดยภาษีเงินได้บุคคลธรรมดานั้นมีหลักการจัดเก็บจากเงินได้ทุกประเภทซึ่งแบ่งตามประมวลรัษฎากร มาตรา 40 (1) ถึงมาตรา 40 (8) ครอบคลุมเงินได้ทั้งที่ได้มาโดยน้ำพักน้ำแรง (Earned Income) และที่ได้มาโดยไม่ต้องใช้น้ำพักน้ำแรง (Unearned Income) รวมตลอดถึงเงินได้ที่เกิดจากการลงทุนในทรัพย์สิน (Capital Gain) เว้นแต่จะมีบทบัญญัติยกเว้นหรือมีข้อจำกัดขอบเขตในการเสียภาษีไว้โดยเฉพาะ[2]
               ในบทความนี้จะกล่าวถึงเฉพาะเงินได้พึงประเมินตามมาตรา 40 (1) แห่งประมวลรัษฎากร ซึ่งเป็นเงินได้จากการจ้างแรงงานเป็นหลัก เงินได้ประเภทนี้เป็นเงินได้พึงประเมินที่นายจ้างจ่ายให้พนักงานลูกจ้างและรวมถึงบรรดาเงิน ทรัพย์สินและประโยชน์เพิ่มต่างๆ ที่นายจ้างให้แก่ลูกจ้างเนื่องจากการจ้างแรงงานด้วย โดยมีการนำเสนอดังนี้
               บทบัญญัติตามประมวลรัษฎากรที่เกี่ยวข้อง
    มาตรา 39 แห่งประมวลรัษฎากร บัญญัติไว้ว่า “เงินได้อันเข้าลักษณะพึงเสียภาษีในหมวดนี้ เงินได้ที่กล่าวนี้ให้หมายความรวมตลอดถึงทรัพย์สิน หรือประโยชน์อย่างอื่นที่ได้รับ ซึ่งอาจคิดคำนวณได้เป็นเงิน เงินค่าภาษีอากรที่ผู้จ่ายเงินหรือผู้อื่นออกแทนให้สำหรับเงินได้ประเภทต่างๆ ตามมาตรา 40 และเครดิตภาษีตามมาตรา 47 ทวิ ด้วย”
               มาตรา 40 แห่งประมวลรัษฎากร บัญญัติไว้ว่า “เงินได้พึงประเมินนั้น คือเงินได้ประเภทต่อไปนี้ รวมตลอดถึงเงินค่าภาษีอากรที่ผู้จ่ายเงินหรือผู้อื่นออกแทนให้สำหรับเงินได้ประเภทต่างๆ ดังกล่าว ไม่ว่าในทอดใด
    (1) เงินได้เนื่องจากการจ้างแรงงานไม่ว่าจะเป็นเงินเดือน ค่าจ้าง เบี้ยเลี้ยง โบนัส เบี้ยหวัด บำเหน็จ บำนาญ เงินค่าเช่าบ้าน เงินที่คำนวณได้จากมูลค่าของการได้อยู่บ้านที่นายจ้างให้อยู่โดยไม่เสียค่าเช่า เงินที่นายจ้างชำระหนี้ใดๆ ซึ่งลูกจ้างมีหน้าที่ต้องชำระ และเงิน ทรัพย์สิน หรือประโยชน์ใดๆ บรรดาที่ได้เนื่องจากการจ้างแรงงาน…”


    *นิติกร สำนักกฎหมาย กรมสรรพากร
    [1] คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 580/2506 และหนังสือที่ กค 0802/21559 ลงวันที่ 21 ตุลาคม 2536
    [2] ไพจิตร โรจนวาณิชย์ ชุมพร เสนไสย สาโรช ทองประคำ คำอธิบายประมวลรัษฎากร เล่ม 1 พ.ศ. 2553 หน้า 1-001

    หน้า 1   


    จำนวนผู้เข้าชมเว็บไซต

     

    Copyright © 2006 สรรพากรสาส์น All rights reserved. Do not duplicate or redistribute in any form.
    สรรพากรสาส์น ชั้น 1 อาคารสวัสดิการ กรมสรรพากร เลขที่ 90 ถนนพหลโยธิน ซอย 7 แขวงสามเสนใน เขตพญาไท กรุงเทพฯ 10400
    โทร 02-617-3239, 02-272-9558, 02-272-9559
    Design by: b plus j Co., Ltd.